Księga Czarów

Przyznam szczerze, że gry o magii mają u mnie zawsze łatwiejszy start. Wystarczy kilka zaklęć, tajemniczych artefaktów i kolorowych kryształów, a moja uwaga od razu rośnie. Księga Czarów od FoxGames również próbowała mnie skusić właśnie takim klimatem.

Oprócz tego, że lubię czary, lubię gry które  mieszczą się w malym pudełku, mają proste zasady i dają się rozegrać w około godzinę. Księga Czarów wydawała się właśnie takim tytułem. Pojedynek magów, zdobywanie potężnych artefaktów, rzuty kośćmi i walka o punkty zwycięstwa – brzmi całkiem zachęcająco.

Po kilku partiach okazało się, że Księga Czarów to całkiem sprytna gra oparta na planowaniu, podbieraniu sobie kart i odrobinie szczęścia. Nie jest to może najbardziej rozbudowana gra strategiczna na rynku, ale potrafi dostarczyć sporo satysfakcji, szczególnie jeśli lubicie bezpośrednią rywalizację. I choć nie wszystkie zaklęcia zadziałały na mnie tak samo mocno, przy stole nie brakowało emocji.

Komponenty i wykonanie

Księga Czarów mieści się w niewielkim pudełku i nie zawiera ogromnej liczby elementów. Znajdziemy tutaj karty magii, kryształy, kości oraz kilka znaczników potrzebnych do rozgrywki. Całość jest czytelna i funkcjonalna, a przygotowanie partii zajmuje dosłownie chwilę.

Największą uwagę przyciągają oczywiście karty. Ilustracje są klimatyczne i dobrze wpisują się w tematykę magii, artefaktów oraz tajemniczych zaklęć. Jednocześnie mam mieszane uczucia co do ich stylistyki. Z jednej strony są ładne i charakterystyczne, z drugiej wydają się nieco staroświeckie i momentami brakuje im nowoczesnego sznytu, do którego przyzwyczaiły mnie współczesne gry planszowe. Nie jest to jednak coś, co przeszkadza podczas rozgrywki. Wszystkie informacje pozostają czytelne, a jakość wykonania komponentów stoi na dobrym poziomie.

Pierwsze wrażenia i rozgrywka

Mechanika gry jest bardzo prosta do opanowania. Rzucamy kośćmi, rozmieszczamy kryształy, zdobywamy kolejne karty magii i staramy się jako pierwsi osiągnąć 13 punktów zwycięstwa. Brzmi nieskomplikowanie, ale podczas partii pojawia się całkiem sporo decyzji dotyczących tego, o które karty warto walczyć i jak najlepiej wykorzystać posiadane zdolności.

Największą siłą gry jest bezpośrednia rywalizacja. Praktycznie każda cenna karta staje się przedmiotem walki, a przeciwnik bardzo często potrafi pokrzyżować nasze plany. To jedna z tych gier, w których czasem bardziej opłaca się utrudnić życie rywalowi niż realizować własny plan. Dzięki temu rozgrywka bywa momentami całkiem złośliwa, ale jednocześnie bardzo emocjonująca.

Trzeba jednak liczyć się z pewną losowością. Rzuty kośćmi oraz dostępne karty potrafią wpływać na przebieg partii i zdarzają się tury, podczas których mimo starań nie uda się zdobyć żadnej nowej karty. Dla mnie nie był to duży problem, ale osoby preferujące pełną kontrolę nad sytuacją mogą mieć nieco inne zdanie.

Choć na pudełku znajdziemy oznaczenie 14+, mam wrażenie, że jest ono nieco zawyżone. Sama mechanika nie jest szczególnie skomplikowana i myślę, że ograne planszówkowo dzieci bez większego problemu poradzą sobie z zasadami. Trzeba jedynie lubić bezpośrednią rywalizację i potrafić planować kilka ruchów do przodu.

Nie oznacza to jednak, że gra automatycznie przypadnie do gustu każdemu młodszemu graczowi. Nasza 10-latka, mimo że uwielbia magiczne klimaty  zupełnie nie złapała bakcyla. Mechanicznie wszystko rozumiała, ale sama rozgrywka nie wzbudziła w niej większych emocji i po prostu nie miała ochoty wracać do kolejnych partii.

Mam też wrażenie, że temat magii pełni tutaj głównie rolę oprawy. Owszem, zdobywamy artefakty, korzystamy z mocy i rywalizujemy jako magowie, ale nie czułam szczególnie silnego klimatu magicznego pojedynku. Mechanika działa sprawnie, jednak osoby liczące na bardziej klimatyczne doświadczenie mogą poczuć lekki niedosyt.

Plusy

• szybkie przygotowanie rozgrywki,
• proste zasady,
• sporo negatywnej interakcji,
• kompaktowe pudełko,
• krótki czas rozgrywki.

Minusy

• niewielka liczba kart ogranicza regrywalność,
• spora losowość,
• klimat magii jest raczej umowny,
• zdarzają się tury bez zdobycia nowych kart,

Komu poleciłabym tę grę?

Najbardziej polecałabym Księgę Czarów osobom szukającym szybkiej gry pojedynkowej dla dwóch graczy. To tytuł, który nie wymaga długiego tłumaczenia zasad, daje sporo okazji do podbierania sobie kart i wzajemnego przeszkadzania, a jednocześnie mieści się w niewielkim pudełku. Jeśli jednak szukacie rozbudowanej gry strategicznej lub mocno klimatycznej opowieści o magii, prawdopodobnie lepiej poszukać czegoś innego.

Ocena końcowa

Księga Czarów okazała się całkiem przyjemną grą pojedynkową, która pod prostymi zasadami skrywa odrobinę kombinowania, szczyptę losowości i sporą dawkę negatywnej interakcji. Największą zaletą gry jest dla mnie jej przystępność. Zasady można opanować bardzo szybko, przygotowanie rozgrywki zajmuje dosłownie chwilę, a całość mieści się w niewielkim pudełku, które bez problemu można zabrać ze sobą na wyjazd.

Podczas partii nie brakuje emocji związanych z walką o najcenniejsze karty. Często trzeba podejmować decyzje nie tylko z myślą o własnych korzyściach, ale również po to, by utrudnić życie przeciwnikowi. To właśnie ten element sprawia, że rozgrywka pozostaje angażująca mimo stosunkowo prostych mechanik.

Nie jest to jednak gra pozbawiona wad. Losowość potrafi czasem pokrzyżować plany, liczba kart nie jest szczególnie duża, przez co regrywalność ma swoje ograniczenia, a sam temat magii pozostaje raczej tłem dla mechaniki niż głównym źródłem klimatu. Mam również wrażenie, że nie każdemu przypadnie do gustu charakter rozgrywki oparty na podbieraniu sobie kart i wzajemnym przeszkadzaniu.

Ciekawie wypada również kwestia wieku graczy. Choć na pudełku znajdziemy oznaczenie 14+, uważam, że ograne planszówkowo dzieci bez problemu poradzą sobie z zasadami. Nie oznacza to jednak, że gra automatycznie je zachwyci. Nasza 10-latka, mimo ogromnej sympatii do magicznych światów i wszystkiego, co związane z Harrym Potterem, po prostu nie złapała z tą grą wspólnego języka.

Ocena: 6.5/10 Ostatecznie Księga Czarów to dobra propozycja dla dwóch osób, które lubią lekką rywalizację, szybkie partie i niewielkie gry oferujące więcej decyzji, niż mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka. Nie jest to tytuł, który zrewolucjonizował moją kolekcję, ale z pewnością jeszcze nieraz wrócimy do niego przy okazji krótszych planszówkowych spotkań.

Autor: Steve Finn

Wydawnictwo: FoxGames 

Liczba graczy: 2

Czas gry: 40 minut

Wiek od: 14 +