Fikaj Brykaj

Nie każda gra planszowa wymaga siedzenia przy stole i długiego zastanawiania się nad kolejnym ruchem. Są też takie tytuły, które zachęcają dzieci do wstania z krzesła, poruszania się i przede wszystkim… dobrej zabawy. Do takich gier należy właśnie Fikaj Brykaj z serii Kapitan Nauka.

To propozycja skierowana przede wszystkim do najmłodszych, w której zamiast zdobywać punkty czy układać strategie, wykonujemy różnorodne zadania ruchowe. To  gra pełna śmiechu, wygłupów i wspólnie spędzonego czasu.

Komponenty i jakość wykonania

Pod względem wykonania trudno mieć do gry większe zastrzeżenia. W pudełku znajdziemy duże, czytelne karty z zadaniami oraz kolorowe koło losujące, z którego korzystamy podczas rozgrywki. Wszystkie elementy są dobrze wykonane i bez problemu wytrzymują dziecięce użytkowanie.

Ilustracje są przyjemne dla oka, kolorowe i dobrze dopasowane do wieku odbiorców. Zadania przedstawiono w prosty i zrozumiały sposób, dzięki czemu nawet młodsze dzieci szybko wiedzą, co należy zrobić.

Jak wygląda rozgrywka?

Zasady są bardzo proste. Gracze losują zadania za pomocą koła i wykonują znajdujące się na kartach aktywności ruchowe. Nie ma tutaj skomplikowanych reguł ani długiego tłumaczenia – praktycznie od razu można rozpocząć zabawę.

My gramy jednak odrobinę inaczej niż sugeruje instrukcja. Każda z dziewczynek po kolei kręci kołem, ale wylosowane zadanie wykonują obie. Dzięki temu unikamy niepotrzebnych sporów o to, kto dostał ciekawsze wyzwanie, a jednocześnie każda ma okazję spróbować wszystkich aktywności. Ten niewielki domowy wariant świetnie się u nas sprawdził i sprawił, że zabawa jest jeszcze przyjemniejsza.

Muszę też zaznaczyć, że nasza mała modyfikacja zasad nie wynika z tego, że te z instrukcji są złe. Wręcz przeciwnie – gra została bardzo dobrze przemyślana i bez problemu można grać dokładnie tak, jak proponuje autor. My po prostu dopasowaliśmy ją do naszego rodzinnego stylu zabawy. Dzięki temu obie dziewczynki wykonują wszystkie zadania, wspólnie się wygłupiają i żadna nie czuje, że ominęło ją jakieś ciekawsze wyzwanie. To pokazuje, że Fikaj Brykaj daje sporą swobodę i bez problemu można dostosować ją do potrzeb własnej rodziny.

Wrażenia z rozgrywki

Fikaj Brykaj bardzo przypadło do gustu zarówno naszej niespełna 6-latce, jak i 10-latce. Mimo różnicy wieku obie równie chętnie angażowały się w wykonywanie zadań i nie brakowało przy tym śmiechu oraz zabawnych popisów.

To gra, która świetnie sprawdza się poza domem. Bardzo często zabieramy ją na ogródek i właśnie tam przeżywa swoje najlepsze chwile. Dziewczynki potrafią rozpocząć rozgrywkę, po chwili pobiec pobawić się w piasku albo wskoczyć do basenu, a następnie wrócić do gry i kontynuować kolejne zadania.Dzięki temu gra staje się częścią wspólnie spędzanego popołudnia, a nie tylko jednorazową aktywnością. Nie ma tutaj presji, by usiąść na pół godziny i rozegrać partię od początku do końca. Zabawa płynnie przeplata się z innymi aktywnościami. 

Najlepsze jest chyba to, że nie kończy się na obserwowaniu dzieci z boku. Kilka razy złapałam się na tym, że sama zaczęłam wykonywać zadania razem z dziewczynami. Było przy tym mnóstwo śmiechu, wygłupów i wzajemnego dopingowania. I właśnie za to najbardziej polubiłam Fikaj Brykaj. To jedna z tych gier, która angażuje całą rodzinę, nawet jeśli początkowo dorośli planowali być tylko sędziami.

Fikaj Brykaj bardziej przypomina zestaw ruchowych wyzwań niż klasyczną planszówkę. To gra, której celem jest przede wszystkim wspólna zabawa i zachęcenie dzieci do aktywności.

Choć gra nie ma wyraźnie edukacyjnego charakteru, rozwija koordynację ruchową, równowagę, świadomość własnego ciała i zachęca dzieci do aktywności. Wszystko odbywa się jednak w bardzo naturalny sposób – dzieci przede wszystkim dobrze się bawią, a element rozwojowy jest miłym dodatkiem.

Co ciekawe, grając na punkty z czasem przestaliśmy nawet zwracać uwagę na to, kto wygrywa. Zadania stały się jedynie pretekstem do wspólnego wygłupiania się. W pewnym momencie zauważyłam coś bardzo ciekawego. Dziewczynki przestały traktować Fikaj Brykaj jak grę. Karty stały się inspiracją do kolejnych wygłupów, wyzwań i własnych zabaw. Nawet gdy partia już dawno się skończyła, one nadal skakały, naśladowały zwierzęta i wymyślały nowe zadania. Dla mnie to najlepszy dowód na to, że ta gra naprawdę pobudza dziecięcą wyobraźnię.

Plusy

• bardzo proste zasady,
• angażuje dzieci do ruchu,
• dużo śmiechu i wspólnej zabawy,
• sprawdza się zarówno w domu, jak i w ogrodzie czy na wyjeździe,
• dobrze wykonane, czytelne komponenty,
• odpowiednia zarówno dla młodszych, jak i nieco starszych dzieci,
• można łatwo dostosować zasady do własnych potrzeb.

Minusy

• starszym dzieciom po wielu rozgrywkach zadania mogą wydać się zbyt łatwe

Ocena końcowa

Fikaj Brykaj to jedna z tych gier, które trudno oceniać wyłącznie przez pryzmat mechaniki. Jej największą siłą jest to, że skutecznie odrywa dzieci od siedzenia w miejscu i zachęca do wspólnej aktywności. Nie chodzi tutaj o wygraną czy zdobywanie punktów, ale o ruch, śmiech i wspólnie spędzony czas.

Bardzo spodobało mi się również to, że gra zainteresowała zarówno niespełna 6-latkę, jak i 10-latkę. Każda znalazła w niej coś dla siebie, a dzięki temu często wracamy do niej podczas zabawy w ogrodzie. Nie jest to gra, którą rozkładamy na godzinę. Raczej towarzyszy nam przez całe popołudnie – dzieci wykonują kilka zadań, biegną robić coś innego, po czym po chwili znowu wracają do kolejnych wyzwań.

Jeśli szukacie gry, która zachęci dzieci do ruchu, a przy okazji dostarczy sporo śmiechu i nie będzie wymagała długiego tłumaczenia zasad, Fikaj Brykaj zdecydowanie spełnia swoje zadanie.

Ocena dzieci 9/10.