All In : Wizjonerzy

Czy zdarzyło Wam się kiedyś kupić grę, nie spodziewając się po niej zbyt wiele... a później zastanawiać się, dlaczego prawie nikt o niej nie mówi?

Ja właśnie tak miałam z All In: Wizjonerzy.

Trafiła na nasz stół trochę z ciekawości i przyznam szczerze, że nie oczekiwałam po niej niczego wyjątkowego. Tymczasem już po pierwszych partiach wiedziałam, że zostanie z nami na dłużej. Regularnie do niej wracamy i za każdym razem bawimy się równie dobrze.

All In: Wizjonerzy udowodniło mi, że niepozorna karcianka potrafi zaskoczyć pomysłową mechaniką i sprawić, że po zakończonej partii od razu ma się ochotę rozegrać kolejną a potem jeszcze jedną ;)

Wydanie i wykonanie

Gra została wydana bardzo solidnie. Karty są dobrej jakości, ilustracje przyciągają wzrok i świetnie budują klimat fantastycznego świata. W pudełku znajdziemy wszystko, czego potrzeba do rozgrywki – karty, runy punktów, żetony przewidywania oraz czytelne karty pomocy. Całość jest dobrze przemyślana i wygodna w użytkowaniu.

Ilustracje mają swój charakter i dobrze wpisują się w klimat gry. Pamiętam, że podczas pierwszych partii długo przyglądałam się poszczególnym kartom, bo jest w nich coś naprawdę przyciągającego wzrok. Są tajemnicze, nieco mroczne, chwilami wręcz lekko niepokojące – i właśnie taki styl bardzo do mnie trafia. Te grafiki mają w sobie coś, co sprawia, że chce się na nie patrzeć dłużej.

Na duży plus zasługują również karty pomocy dostępna dla każdego gracza.

Jedynym elementem, do którego mogłabym się przyczepić, są symbole efektów na kartach. Podczas pierwszych partii bywają mało intuicyjne i trzeba spoglądać do instrukcji. Na szczęście po kilku rozgrywkach wszystko staje się naturalne i przestaje sprawiać problem.

Jak wygląda rozgrywka?

Choć inspiracją dla gry są układy kart znane z pokera, All In: Wizjonerzy zdecydowanie nie jest jego prostą kopią. To dynamiczna gra karciana, w której liczy się nie tylko zebranie jak najlepszego układu, ale również odpowiednie wykorzystywanie efektów kart i przewidywanie działań przeciwników.

Partia składa się z trzech rund. W swojej turze możemy zagrać kartę, spasować lub zaryzykować i zagrać All In, wykładając wszystkie karty z ręki. Każda zagrana karta uruchamia określony efekt – pozwala zdobywać runy, wymieniać lub dobierać karty, a czasem nawet podejrzeć informacje o przeciwnikach. Dzięki temu przez całą rozgrywkę staramy się nie tylko budować własny układ, ale również jak najlepiej wykorzystać pojawiające się okazje.

Gdy wspólny obszar gry zostanie zapełniony, rozpoczyna się faza przewidywania. Każdy z graczy wskazuje osobę, która jego zdaniem zgromadziła najsilniejszy układ kart. Punkty zdobywamy więc nie tylko za własne kombinacje, ale również za trafne odczytanie sytuacji przy stole. I właśnie ten element najbardziej wyróżnia All In: Wizjonerzy spośród wielu innych gier karcianych.

Wrażenia z rozgrywki

All In: Wizjonerzy bardzo pozytywnie mnie zaskoczyło. Spodziewałam się lekkiej karcianki, a dostałam grę, która mimo prostych zasad daje naprawdę sporo możliwości kombinowania.

Najbardziej spodobało mi się połączenie budowania własnego układu kart z wykorzystywaniem efektów specjalnych i koniecznością obserwowania przeciwników. Tutaj nie wystarczy skupić się wyłącznie na sobie. Warto zwracać uwagę na to, jakie karty zagrywają pozostali gracze, czego mogą szukać i kto ostatecznie ma największą szansę na stworzenie najlepszego układu. Dzięki temu przez całą partię jesteśmy zaangażowani w to, co dzieje się przy stole. All In Wizjonerzy przypomina lekko pokera ale w przeciwieństwie do niego tutaj większość naszych decyzji odbywa się na oczach pozostałych graczy. Każda dobrana, odrzucona czy zagrana karta zdradza część naszych planów, dlatego równie ważne jak budowanie własnego układu staje się obserwowanie przeciwników.

Ogromnym plusem jest również tempo rozgrywki. Partie są krótkie, płynne i bardzo szybko pojawia się ochota na rewanż. To jedna z tych gier, które bez problemu można rozłożyć nawet wtedy, gdy mamy tylko pół godziny wolnego czasu.

Choć losowość jest tutaj obecna, ani razu nie miałam poczucia, że to ona decyduje o zwycięstwie. Efekty kart pozwalają w pewnym stopniu wpływać na swoją rękę, dlatego nawet mniej szczęśliwy dobór kart nie przekreśla naszych szans. Bardzo podoba mi się takie wyważenie przypadku i możliwości planowania.

Podoba mi się również to, że nawet pozornie najprostsze decyzje, jak spasowanie, potrafią mieć znaczenie. Nie zawsze warto od razu wykładać kolejną kartę. Podobnie jak zagranie All In nie jest wyłącznie próbą szybkiego zakończenia rundy. To również sposób na ukrycie swojej ręki przed przeciwnikami i utrudnienie im poprawnego przewidzenia zwycięskiego układu.

Im więcej partii rozegramy, tym częściej zaczynamy zwracać uwagę nie tylko na to, co dzieje się na stole, ale również na karty, które już opuściły grę. To kolejny element, który sprawia, że z każdą rozgrywką odkrywamy nowe możliwości.

To, co bardzo podoba mi się w All In: Wizjonerzy, to różnica między prostotą zasad a samą rozgrywką. Nauczyć się grać można naprawdę szybko, ale rozegrać partię dobrze – to już zupełnie inna historia. Trzeba obserwować przeciwników, zapamiętywać pojawiające się karty, szacować szanse na konkretne układy i podejmować decyzje, które nie zawsze są oczywiste. Z czasem dochodzi do tego jeszcze blefowanie i trochę mieszać innym w głowach. I właśnie wtedy gra zaczyna pokazywać swoje najciekawsze oblicze.

Na co dzień rzadko sięgam po klasyczne gry karciane, ale podczas rodzinnych wyjazdów często gramy w remika, tysiąca czy pokera. Być może właśnie dlatego mechanika All In: Wizjonerzy od razu wydała mi się znajoma i bardzo przyjemna. Twórcom udało się jednak zrobić coś więcej niż tylko przenieść znane układy kart do planszówki – dodali własne pomysły, które sprawiają, że gra ma swój charakter.

Największym zaskoczeniem jest dla mnie jednak coś zupełnie innego. Dlaczego o tej grze mówi się tak niewiele? Moim zdaniem zdecydowanie zasługuje na większą uwagę. Mam wrażenie, że All In: Wizjonerzy nie przebiło się tak mocno, jak na to zasługuje. A szkoda...

.. bo to jedna z tych karcianek, które bardzo łatwo wyciągnąć na stół, szybko wytłumaczyć zasady i równie szybko da się namówić wszystkich na kolejną partię. Każda rozgrywka przebiega trochę inaczej, dlatego gra nie nudzi się po kilku partiach. Najlepszym dowodem na jej regrywalność jest dla mnie to, że mimo wielu rozegranych rozgrywek nadal bardzo chętnie do niej wracamy.

Plusy

bardzo proste zasady,
szybkie i dynamiczne partie,
ciekawa mechanika oparta na układach kart i efektach specjalnych,
dużo interakcji i obserwowania przeciwników,
wysoka regrywalność,
bardzo dobra oprawa graficzna,
świetnie sprawdza się zarówno we dwoje, jak i w większym gronie.

Minusy

symbole efektów na kartach początkowo mogą być mało intuicyjne,
osoby nieznające układów kart potrzebują jednej lub dwóch partii na ich opanowanie,
przy większej liczbie graczy gra pokazuje jeszcze więcej swoich możliwości.

Ocena końcowa

All In: Wizjonerzy okazało się dla mnie jednym z największych pozytywnych zaskoczeń ostatnich miesięcy. To gra, od której nie oczekiwałam zbyt wiele, a która bardzo szybko udowodniła, że prostota i dobrze przemyślana mechanika potrafią dać mnóstwo satysfakcji.

Jeżeli lubicie szybkie gry karciane, w których oprócz odrobiny szczęścia liczy się obserwowanie przeciwników, przewidywanie ich ruchów i umiejętne wykorzystywanie efektów kart, zdecydowanie warto dać jej szansę.

Mam tylko nadzieję, że All In: Wizjonerzy nie zginie wśród głośniejszych premier. Bo moim zdaniem zdecydowanie zasługuje na więcej uwagi. My daliśmy jej szansę... i ani trochę tego nie żałujemy.

Moja ocena: 8/10 Czasami największym zaskoczeniem okazują się gry, po których nie spodziewamy się zbyt wiele. All In: Wizjonerzy jest właśnie takim tytułem. Ocena 8/10 to dla mnie znak, że zdecydowanie warto dać jej szansę – u nas regularnie wraca na stół i myślę, że wielu miłośników szybkich gier karcianych również się z nią polubi.

Autor: Phil Walker-Harding

Wydawnictwo (PL): Rebel

Liczba graczy: 2–5

Wiek: 10+

Czas gry: około 30 minut